DE SPOORWEGEN VERBINDEN MENSEN


Aangezien wij vaststellen dat de onderhandelingen rond een toekomstig sociaal akkoord mislukt zijn, hebben wij ervoor gekozen niet nog meer olie op het vuur te gooien. Wij menen namelijk dat de belangen van het spoorwegpersoneel primeren boven een communicatieoorlog.

Maar vandaag zijn wij van mening dat de waarheid gezegd moet worden en dat wij niet stilzwijgend kunnen voorbijgaan aan de verklaringen van de Directie dat wij onverantwoord zouden zijn!

Is het onverantwoord om toe te zien op de belangrijkste bezorgdheden van het personeel op vlak van werkgelegenheid, welzijn op het werk en koopkracht?

Is het onverantwoord om middelen te eisen zodat de spoorwegmedewerkers de openbare dienstverlening kunnen garanderen die hen zo nauw aan het hart ligt?

Is het onverantwoord om te verwerpen dat de spoorveiligheid en de kwaliteit van de dienstverlening ondermijnd worden door de productiviteits- en flexibiliteitseisen?

Al acht maanden lang heeft het gemeenschappelijk front het sociaal overleg een kans gegeven.

Op 21 november 2019, na afloop van de onderhandelingsronde, betreurden wij het dat er geen enkel akkoord bereikt is over een ontwerpprotocol.

Met een open geest hebben wij echter nog een extra week gegeven aan de Directie om de besprekingen op andere grondslagen te hernemen.

Op 28 november 2019 hebben wij nota genomen van de weigering van de Directie. Dat is een feit.

De Directie wil klaarblijkelijk geen sociaal akkoord bereiken en probeert tijd te winnen door de illusie voor te spiegelen dat de oplossing bij hen ligt en het probleem bij ons.

De vriendelijke baas moet het hoofd bieden aan de gemene vakbonden. Meelijwekkend!

Als de alarmbel wordt geluid, maar de brandweer doof is, brandt het huis nog steeds af.

In dit verband hebben wij de beslissing genomen om een stakingsaanzegging neer te leggen voor 12 december 2019.

HR Rail heeft besloten om deze stakingsaanzegging te weigeren en verwijst hierbij in zijn argumentatie naar een beperkende en bijzonder strikte interpretatie van een onderdeel van de regelgeving.

In onze ogen is deze reactie veelzeggend over de mentaliteit waarvan de sociale relaties binnen de spoorwegen doordrongen zijn.

Daarenboven gaan de beweegredenen van dit eenzijdige besluit voorbij aan de maandenlange onderhandelingen en de standpunten die toen werden geuit.

Een dergelijke mentaliteit bedaart natuurlijk de gespannen gemoederen niet binnen de Belgische spoorwegen.

Het enige resultaat hiervan is meer ontevredenheid en mobilisatie van het spoorwegpersoneel.

Bovendien spreekt deze houding in onze ogen boekdelen over de vastberadenheid om geen rekening te houden met de wensen van alle spoorwegmedewerkers, maar om koste wat het kost de vakbondsactie aan banden te leggen.

Bijgevolg blijft het brandend actueel om een actieplan in te voeren, met inachtneming van de regelgeving. In de komende dagen zal dan ook de uitvoering van het plan worden meegedeeld.

DE ALARMBEL IS NU AFGEGAAN EN DE DIRECTIE DRAAGT DE VOLLEDIGE VERANTWOORDELIJKHEID VOOR DE HUIDIGE SITUATIE.

 

Pierre LEJEUNE

Nationaal Voorzitter

ACOD Spoor