Opmerking
  • EU e-Privacy Directive

    This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

    View e-Privacy Directive Documents

    You have declined cookies. This decision can be reversed.

Met een besparing van 3 miljard euro, opgelegd door de regering, wordt het voor de Belgische spoorwegen niet vanzelfsprekend om een goed en kwalitatief openbaar vervoer te organiseren. Hierdoor laait de discussie over de infrastructuurvergoeding tussen NMBS en Infrabel opnieuw op.

De wet van de communicerende vaten

De discussie over de infrastructuurvergoeding tussen Infrabel en NMBS is er één van communicerende vaten. Dat de infrastructuurvergoedingen om treinen te laten rijden op het Belgische spoornetwerk bij de hoogste zijn in Europa, is geen geheim. En gezien de opgelegde besparingen door minister Galant verwondert het niet dat de NMBS naarstig op zoek gaat naar financiële ademruimte. Dus neemt ze alles onder de loep.

Via een tariefverhoging zou de NMBS onmiddellijk meer inkomsten kunnen genereren, maar dat ligt politiek zeer moeilijk. Minder uitgaven voor het gebruik van de infrastructuur zouden daarom een welkome besparing zijn voor de NMBS om het treinaanbod op peil te kunnen houden. Snijden in het treinaanbod zou immers niet alleen gevolgen hebben voor de dienstverlening, maar ook voor de tewerkstelling (zowel uitvoerende diensten als werkplaatsen) en de rechtstreekse inkomsten uit de verkoop van treintickets.

Een verlaging van de infrastructuurvergoeding zou natuurlijk wel nadelig uitvallen voor Infrabel, dat zijn inkomsten flink zou zien teruglopen. En dat kan dan weer gevolgen hebben voor het onderhoud van de infrastructuur – en uiteraard ook voor het personeelbestand.

ACOD Spoor vraagt zich in heel deze discussie overigens af of er geen mogelijkheid is het fiscaal voordeel op bedrijfswagens te verminderen en die middelen te investeren in een sterker openbaar vervoer.

ACOD Spoor blijft onderhandelen

De bovenstaande discussie speelt zich af tegen de achtergrond van onze besprekingen over een sociaal akkoord en over de productiviteitsverhogende maatregelen. Hoewel de sfeer er sinds Nieuwjaar op vooruit is gegaan, zijn de onderhandelingen beslist niet eenvoudiger geworden. We hopen tegen eind februari licht te zien op het einde van de tunnel, maar ook dit is nog onzeker.

Voor ACOD Spoor blijft de tewerkstelling prioritair. Van het verdwijnen van 6000 tot 7000 collega’s is intussen geen sprake meer, maar toch kijken we tegen 2018 nog tegen een aanzienlijk verlies aan.

Wat de modernisering van het bedrijf betreft, moeten nog alleen enkele obstakels uit de weg geruimd worden. Wij zijn niet blind voor een veranderde sociaaleconomische realiteit, maar we wensen hierover te discussiëren in alle openheid en verwachten van de maatschappij hetzelfde. Alleen op die manier kan er een sfeer van vertrouwen gecreëerd worden die absoluut noodzakelijk is om akkoorden te sluiten.

Tot slot moet er ook voor de kredietdagen een oplossing gevonden worden. Tijdens de nationale paritaire commissie van 16 december 2015 werd eenzijdig door de maatschappij een bericht goedgekeurd dat een vermindering van het aantal kredietdagen invoert. Los van het feit of dit eenzijdig beslist kan worden, lijkt het ontzettend complex om deze reglementering toe te passen. Dit is geen vereenvoudiging en een beetje realiteitszin zou hier wel op zijn plaats zijn.

ACOD Spoor blijft ervan overtuigd dat we aan de onderhandelingstafel oplossingen kunnen vinden. We houden u op de hoogte van de vorderingen van onze gesprekken.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.