Opmerking
  • EU e-Privacy Directive

    This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

    View e-Privacy Directive Documents

    You have declined cookies. This decision can be reversed.


Het sociaal overleg bij de NMBS is momenteel een ingewikkelde zaak. Zo worden de onderhandelingen over een protocol van sociaal akkoord doorkruist door het moderniseringsplan van minister van Mobiliteit Jacqueline Galant. Uiteraard is het onmogelijk het ene los te zien van het andere. De onzekerheid over de uitkomst is groot en doet de spanning flink toenemen – ook binnen onze eigen rangen.

 

Niets staat los van elkaar

Er waren drie data gepland om te starten met de onderhandelingen over een protocol van sociaal akkoord. Donderdag 8 oktober 2015 was de laatste ervan. ACOD Spoor verwachtte nooit een voldoende resultaat te hebben na deze drie vergaderingen. We wilden immers eerst nog de teksten aftoetsen met de werkvloer. Bovendien doorkruiste minister Galant deze besprekingen met haar moderniseringsplan voor de NMBS. Daarin staan elementen die bovenop de eerder aangekondigde besparingen, het personeel nogmaals rechtstreeks raken. Onmogelijk dus om in een dergelijke context een sereen debat te voeren over een protocol van sociaal akkoord.

Debat sociaal akkoord gehypothekeerd

Voor het sociaal overleg met de maatschappij, georganiseerd door HR-Rail, heeft onze organisatie alle pijnpunten duidelijk gemaakt. In de vorige editie van Tribune beschreven we ons eisenpakket. Daarin staan de vijf belangrijkste zaken die het personeel enigszins gerust kunnen stellen, een toekomstvisie en waardering voor de inspanningen die het personeel leverde gedurende de voorbije tien jaar. HR-Rail legde op de vergadering van het uitgebreid sturingscomité van 14 oktober een eerste tekst voor. Het spreekt voor zich dat dit de start betekende van het debat over een protocol van sociaal akkoord.

ACOD Spoor blijft echter met tal van vragen zitten, zowel inhoudelijk als over de werkwijze. Wanneer we naar de beslissingen van deze regering kijken, lijkt het debat immers bij voorbaat gehypothekeerd. Even overlopen:

- Bij de start van de regering besliste ze onmiddellijk 140 miljoen euro te besparen. Het ging hier om middelen die al ingeschreven waren in de begroting voor verschillende investeringen en aanpassingen van het spoorwegnet.

- Enkele maanden later volgde een bijkomende vermindering van de dotatie van 180 miljoen euro. Dit blokkeert geplande investeringen die nog niet gestart zijn, zowel op het rollend materieel als het vastgoed van de NMBS.

- De studies en benchmark, die ons en het grote publiek moeten overtuigen dat de besparingen terecht zijn en dat het met minder personeel zou kunnen, moeten nog een concreet prijskaartje krijgen.

- En dan zijn er nog de nieuwe ‘werven’, zoals het moderniseringsplan, het verzwakken van HR-Rail, de stations overdragen aan Infrabel, contractuele aanwervingen als regel voor de toekomst, het verhogen van de commerciële snelheid, 160.000 meer zitjes, wifi op de treinen… Hoe gaan we dat betalen?

Moet HR-Rail op de schop?

Als men spreekt over de afschaffing van HR-Rail, betekent dit het einde van de voorgenomen garanties op statutaire aanwervingen, zoals bij wet vastgelegd bij de oprichting van de tweeledige structuur. Minister Galant beweert in mondelinge gesprekken dat ze HR-Rail wil versterken. Wanneer ACOD Spoor vraagt hoe, blijft ze echter het antwoord schuldig. We geven haar enkele tips:

- Je versterkt HR-Rail niet door statutaire aanwervingen te schrappen.

- Je versterkt HR-Rail niet door de mutualiteit van de spoorwerknemers op de helling te plaatsen.

- Je versterkt HR-Rail niet door de sociale functie van HR-Rail weg te nemen.

- Je versterkt HR-Rail niet door contractuele aanwervingen te laten gebeuren door de filialen.

- Je versterkt HR-Rail niet door het beheer dubbel te laten gebeuren door de filialen.

Een moderniseringsplan zonder visie en zonder geld

Op 6 oktober 2015 werden we uitgenodigd op het kabinet van minister Galant. Deze keer was ACOD Spoor (de Nederlandstaligen) ook uitgenodigd, in tegenstelling tot bij de presentatie van het moderniseringsplan. Ook VSOA, Unizo en Unisoc (federale werkgeverskoepel van de social-profitsectoren in België, die ook zetelt in de Nationale Arbeidsraad) waren aanwezig. Nu mochten we de pijnpunten die we zagen in het moderniseringsfonds toelichten. Vanzelfsprekend pleitte Unizo voor minimale dienstverlening. Unisoc maakte zich zorgen over het prijskaartje van de toekomst, vooral van het woon-werkverkeer. Dat mocht volgens hen immers niet ten laste van de werkgever komen. Na een goed uur stonden we weer buiten. Enkel de standpunten van de organisaties werden gehoord. Plaats voor een debat was er niet.

Je moet niet bijster lang gestudeerd hebben om in te zien dat het moderniseringsplan van minister Galant vol tegenstrijdigheden zit. Een visie vinden we niet terug en financiële middelen zijn – gezien de besparingen – niet voorhanden. Hoe wil je dan moderniseren en er een nieuwe beheersovereenkomst rond opbouwen?

Op die manier wordt het grote publiek blij gemaakt met een dode mus. Wellicht zullen ook zij het kind van de rekening worden: minder treinen en duurdere tickets. En zij zullen niet protesteren of staken, alleen maar ondergaan. Na een mislukte taxshift zullen ze ook meer moeten betalen voor hun mobiliteit. Zo wordt wie de trein niet gebruikt, de kosten van het moderniseringsplan bespaard. Worden gebruikers van het openbaar vervoer dan voortaan ook vrijgesteld van de kosten voor het aanleggen en onderhoud van wegen? Zullen we ook daar de solidariteit verbreken?

Omdat niets losstaat van elkaar, is het belangrijk om ook de reizigers goed te informeren over de gevolgen van dit moderniseringsplan. Ze moeten beseffen wat de gevolgen en impact zullen zijn op hun dagelijkse verplaatsing. Hun begrip is voor het personeel van de NMBS immers een garantie op een sociaal akkoord dat tewerkstelling en continuïteit biedt.

 Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Staking 9 oktober 2015

De voorbije stakingsactie van 9 oktober 2015 gaf aan dat er bij de twee vleugels van ACOD Spoor / CGSP Cheminots een verschil in visie bestaat over de aanpak van het sociaal overleg en de communicatie daarover. De Vlaamse vleugel besliste niet actief op te roepen voor deze actie, nadat ze tijdens het Nationaal Uitvoerend Bureau op 11 september 2015 de gevoeligheden onder de Nederlandstalige leden had aangekaart. Er was een groter draagvlak voor een uitgebreide informatiecampagne over het moderniseringsplan en de stand van zaken in de gesprekken over het protocol van sociaal akkoord. De doelstelling van zowel ACOD Spoor als CGSP Cheminots blijft hetzelfde (een duurzaam spoorbedrijf met garanties op tewerkstelling en mobiliteit), maar ACOD Spoor verkiest een meer gefaseerde opbouw in de communicatie en acties om dat te bereiken.