Opmerking
  • EU e-Privacy Directive

    This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

    View e-Privacy Directive Documents

    You have declined cookies. This decision can be reversed.

Waar is het respect voor de afspraken?

De NMBS – en in het verlengde helaas ook haar personeel – liggen sinds jaren onder vuur van politiek, media en publieke opinie. Vooral het onevenwicht tussen de kosten en de dienstverlening is velen een doorn in het oog.

Ook ACOD Spoor klaagde al ettelijke keren de buitensporige, overbodige uitgaven aan die de nieuwe structuur van de NMBS veroorzaakt. Kind van de rekening zijn niet alleen de staatskas en de reizigers, maar net zo goed de personeelsleden. De NMBS moet met steeds minder mensen méér doen. De nieuwe opgelegde besparingen, bovenop de niet uitgevoerde overeenkomsten tussen regering en NMBS uit het verre en recente verleden, zullen de zaken er niet op verbeteren.

Pensioenbedrog

In 2007 konden we het pensioenstelsel van de spoormannen en –vrouwen veiligstellen door de betaling van 296 miljoen euro NMBS-geld aan de staat. Daarmee werd een begrotingstekort aangezuiverd en kregen we in ruil de belofte dat alle spoorwegpensioenen door de staat betaald zouden worden. Voorheen waren die nog ten laste van de NMBS voor wie vóór 58 jaar met pensioen ging.

Belangrijk detail hierbij: de pensioenberekening gebeurde steeds door de personeelsdienst van de NMBS, wat nu HR-Rail is. Begin april besliste de ministerraad echter dat vanaf nu de berekening zal gebeuren door de federale overheidsdienst Pensioenen. Over deze beslissing was er geen overleg met ACOD Spoor, ondanks garanties rond overleg bij het schrijven van de wettekst rond de tweeledige structuur in 2013. ACOD Spoor voelt zich bedrogen.

Naar een nieuwe pensioenberekening?

Intussen woedt ook de discussie over de pensioendeler die gebruikt wordt voor de berekening van de spoorpensioenen in combinatie met de leeftijd. De pensioenhervorming heeft de berekeningsbreuken behouden, maar niet op de laatste wedde zoals voorheen, wel op een gemiddelde van de laatste drie jaar.

Aanvankelijk bleef de schade nog redelijk beperkt. Maar nu wordt ook de berekeningsdeler ter discussie gesteld. Dit gemanoeuvreer kan niet los gezien worden van de discussie over de zware beroepen. Die zouden immers een uitzondering kunnen krijgen in de berekeningswijze van het pensioen. Wijzigingen in de berekening kunnen een pensioenverlies van 200 tot 500 euro betekenen, zelfs al werk je tot 67 jaar.

Opnieuw komt men terug op gemaakte afspraken en opnieuw voelt ACOD Spoor zich bedrogen – net zoals het personeel zich zal voelen eens ze met pensioen gaan.

‘Uitgesteld loon’ voorbijgestreefd?

Velen van de huidige spoormannen en –vrouwen begonnen hun carrière met een behoorlijke weddeachterstand op werknemers in de privésector. Een hoger pensioen werd toen beschouwd als een ‘uitgesteld loon’. Vandaag is dat nog steeds niet anders. Wie statutair in dienst komt, levert nog steeds in ten opzichte van de privésector.

Daarom kiezen velen voor een contractuele betrekking, omdat ze dan kunnen onderhandelen over hun loon. Op het eerste gezicht lijkt dat voordelig, maar er zijn ook nadelen aan verbonden, die de directie via het sociaal protocol (zie kaderstuk) door de strot van alle werknemers probeert te duwen. Wie betaalt op het einde van de rit de rekening? De statutaire werknemer, die enerzijds zijn statuut uitgehold ziet en bovendien ook op zijn pensioen dreigt te moeten inleveren. Gemaakte afspraken daarover? Die worden door een eenvoudige pennentrek geschrapt.

Welke toekomst voor de mutualiteit?

Ook de mutualiteit van de spoorwegen is een stok waarmee men het personeel wil slaan. Men laat uitschijnen dat dit een dure aangelegenheid is, maar het is appelen met peren vergelijken. Bovendien verliest men een aantal belangrijke, maar cruciale elementen uit het oog, zoals de medische opvolging van de bedienden die een veiligheidsfunctie hebben, de opvolging van de hospitalisatieverzekering en de tarieven voor medicatie. Uiteindelijk is deze mutualiteit zelf bedruipend, draait ze een ‘break-even’ en kost het de spoorwegwerknemer dus geen eurocent meer.

Beleidsmakers willen af van de mutualiteit en duwt het personeel richting hulp kas. De kostprijs is per titularis is 148 euro duurder, zonder dat die dezelfde diensten dekt als de mutualiteit.

Ondanks de vele pogingen van ACOD Spoor om zowel met de bevoegde ministers of de bedenkers van wetteksten rond de tafel te zitten, vallen alle gesprekken in dovemansoren. Wat vroeger afgesproken werd, telt blijkbaar niet meer. Is dat dan de kracht van verandering? Werknemers laten betalen voor het vergroten van de winsten van grote bedrijven.

Solidariteit tussen openbare en private sector

Jaren van sociale strijd verzekerden voor de spoorwegwerknemers vrij aanvaardbare werkomstandigheden en een aanvaardbare verloning. Wat over de pakweg voorbije 40 jaar opgebouwd is, willen we nu niet in één legislatuur verloren laten gaan. ACOD Spoor pleit voor solidariteit, waarbij niet de openbare sector inlevert, maar waarbij juist werknemers uit de privé de betere sociale verworvenheden van de openbare sector krijgen. Ook daar willen we samen voor strijden.

Daarom steunden we de algemene staking in de openbare sector van 22 april 2015 waartoe de ACOD opriep. Aan de algemene eisen voegden we nog enkele specifieke aandachtpunten van de sector toe:

- Meer evenwicht tussen werk en privé.

- Aanwervingen om de achterstanden van compensatiedagen in te vullen.

- Een correcte dotatie voor een degelijk openbaar vervoer, wat ook garanties op tewerkstelling inhoudt.

- Het behoud van de afspraken rond pensioenregelingen.

- Erkenning van bepaalde functies in de lijst van de zware beroepen.

- Een evenwichtig sociaal protocol voor de NMBS.

- Het behoud van de spoorwegmutualiteit en de daaraan gekoppelde faciliteiten.

- Herklassering, hospitalisatie,…

De staking zal een voorlopig hoogtepunt zijn in een wellicht lange strijd, indien de houding van de beleidsmakers eenrichtingsverkeer blijft.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Onderhandelingen over sociaal protocol verlopen moeizaam

Sinds de vorige editie van Tribune heeft ACOD Spoor enkele werkgroepen over de voorbereiding voor een sociaal protocol achter de rug. Een tiental vergaderingen over diverse thema’s en knelpunten moeten leiden naar een tekst voor een protocolovereenkomst.

De vergaderingen somden de eisen van ACOD Spoor op, maar ook de wensen en eisen van de twee bedrijven, Infrabel en NMBS. De thema’s: werkgelegenheid & personeelsbestand, rekrutering en selectie, loopbanen, wedertewerkstelling van beschikbare personeelsleden, eindeloopbaan, werktijdregeling, verlofstelsels, koopkracht, sociaal luik en tot slot welzijn. Voor elk thema werd nagegaan wat er was en wat aangevuld moet worden;

Het hoeft niet verwonderen dat er bij sommige thema’s enig wenkbrauwgefrons aan te pas kwam. Bij momenten stonden vakbonden en werkgevers lijnrecht tegenover elkaar, zeker in het hoofdstuk welzijn. Dit punt was trouwens een opsomming die de wet voorschrijft en was waarschijnlijk het best vooraf besproken. Eén van de belangrijkste vakbondseisen is immers de juiste verhouding tussen werk en privé. Tot op heden is dat beslist nog niet het geval. Kijk maar naar alle achterstallige compensatiedagen bij de Belgische spoorwegen.