Opmerking
  • EU e-Privacy Directive

    This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

    View e-Privacy Directive Documents

    You have declined cookies. This decision can be reversed.


Een niet te vermijden stakingsaanzegging als antwoord op de welles-nietes-spelletjes van de NMBS- en Infrabel-directies zorgde voor een woelige start van de zomervakantie. Aan de basis lagen tal van spanningen in verschillende werkplatformen, die overigens vaak al jaren aanslepen. Opmerkelijk was dan ook dat sommigen uit de lucht leken te vallen en verrast waren over de stakingsaanzegging.

We frissen even het geheugen op en geven een overzicht van de problemen die al sinds vorige zomer de spanning doen oplopen:

- De problematiek van de loopbaan van de vakbediende sporen (filiere sporen).

- De agressie op de treinen tegen het treinpersoneel.

- De agressie tegen het stationspersoneel.

- De nieuwe structuur die niet tot een betere dienstverlening leidt.

- De opmerkingen van de nieuwe CEO in een brief aan het personeel, waarin hij liet uitschijnen dat de problemen op het gebied van stiptheid bij de uitvoerende diensten liggen.

- De verhoogde verantwoordelijkheden van vele graden sinds de splitsing van de NMBS in 2005.

- De impact van de filialen in verschillende diensten.

- De veiligheid die in het gedrang komt door de werkdruk, een gevolg van het tekort aan personeel.

- De vragen over het nieuwe transportplan.

- De vragen over het aanwervingsbeleid.

Deze opvallend lange lijst is dan nog slechts een greep uit de talloze zaken die ervoor zorgen dat ongerustheid door het Belgisch spoorwegwezen waait. Ondertussen blijft het wachten en hopen dat de nieuwe cao ook voor de nodige vernieuwing zorgt.

Een weloverwogen beslissing

De beslissing tot een stakingsaanzegging en daaropvolgende actie werd beslist niet lichtzinnig genomen. Het regende de voorbije maanden klachten bij de ACOD-afgevaardigden en men smeekte om een (re)actie van de vakbond, een opgeheven vuist. We reageerden met een nieuwjaarsbrief aan de CEO’s, organiseerden informatiecampagnes onder het personeel, voerden ludieke acties in de werkplaatsen van het betrokken personeel…

In de pers was hierover nauwelijks iets of niets terug te vinden, ondanks berichtgeving hierover vanuit vakbondszijde. De leden die opdaagden op de ledenvergaderingen lieten dan ook steeds vaker en luider hun ongenoegen blijken. Ze wilden meer. In een democratie luister je naar je basis wanneer die haar mening verkondigt en de moed heeft in actie te komen.

Redenen voor actie

In de persmededeling die onze stakingsaanzegging aankondigde, somden we duidelijk de pijnpunten op:

- Men komt niet op een gepaste manier tegemoet aan de verzuchtingen van de werknemers inzake kwaliteit en behoud van werkgelegenheid.

- Er zijn onvoldoende aanwervingen, ondanks een zorgwekkende opeenstapeling van vrije dagen die niet opgenomen kunnen worden (intussen al ruim 1.000.000).

- De gezondheid en de veiligheid van zowel werknemers als reizigers blijken ondergeschikt aan de financiële doelstellingen van de directie.

- Het nieuwe vervoersplan dat eind december 2014 ingevoerd moet worden, is weinig ambitieus, onaangepast en betwist door zowel personeel als reizigers.

- De invoering van dochtermaatschappijen is nefast voor de werkgelegenheid en de werkzekerheid.

De directie reageerde hierop door in de media te verklaren dat ze een aantal voorstellen op tafel had gelegd en nog enkele zaken in de schuif had liggen. Geen journalist die verder vroeg, maar waarom haalde de directie die voorstellen dan niet uit de schuif?

Een onverwacht resultaat

ACOD Spoor – CGSP Cheminots was de enige vakbond die een stakingsaanzegging indiende en de enige die actie voerde op 30 juni. Althans officieel, want in de praktijk blijkt dat ook de andere vakbonden stakingsvergoedingen uitbetaalden aan hun leden.

Onze verbazing was hoe dan ook groot dat het spoorverkeer plat lag. Achteraf stelden we echter vast dat op deze actiedag een record aan verlofdagen is gegeven en er niet de minste moeite werd gedaan vanuit de directie om de treinen te laten rijden. Het was blijkbaar de perfecte gelegenheid om de zwarte piet door te schuiven naar de socialistische vakbond.

Nieuws versus opinie

Onze vakbond was de gebeten hond in de Vlaamse pers. De steun was bijzonder beperkt, op een paar politieke verantwoordelijken en een enkele journalist na, die de moeite namen om naar de grond van de zaak te kijken. De meesten verkondigen echter hun mening zonder even aan te kloppen bij de vakbond voor een meer gefundeerd verhaal. Nieuws maken is blijkbaar belangrijker dan nieuws weergeven.

Vakbonden ter discussie gesteld

Bepaalde opiniemakers gingen zelfs nog verder en maakten van de gelegenheid gebruik om ‘de vakbond’ als organisatie en speler op het middenveld ter discussie te stellen. Dat gebeurt hoe langer, hoe meer, zowel in binnen- als buitenland. Getuige daarvan ook de studie (*) die de Britse premier David Cameron liet uitvoeren naar de kostprijs van de vakbonden voor de economie. Helaas voor hem leverde dat onderzoek niet het gewenste resultaat op. Meer nog, de resultaten toonden aan dat de meerwaarde van de vakbonden werden begroot op 1,3 miljard pond, onder andere door de controle van de vakbonden op arbeidsveiligheid en werkmethodes.

In België liet zelfs de CEO van de NMBS zich niet onbetuigd en maakte gewag van een kostprijs van 1,3 miljoen euro voor de actie van 30 juni. Daarmee kennen we meteen ook de positieve impact van rijdende treinen op de economie.

De komende maanden en jaren zal men dus ook politiek kleur moeten bekennen. Zal men een goed draaiend spoorwegbedrijf naar waarde weten te schatten? Dat men maar beseft dat ook de totale tewerkstelling in België hieraan vasthangt.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

(*) Het onderzoek door de Britse regering kan je hier downloaden.(enkel voor geregistreerde leden) De studie: ‘Workplace representatives: a review of their facilities and facility time’.

(KADERSTUK OP HET EINDE)

Na de actie van 30 juni 2014

Op de paritaire subcommissie van 2 juli, volgend op de actie, legde HR Rail een aantal dossiers op tafel over de problematiek van de vrije dagen. ACOD Spoor – CGSP Cheminots heeft daar aangegeven eerst voorstellen te willen van de directie over concrete en structurele maatregelen wat betreft de aanwervingen nu en in de toekomst.

De maatregelen over de vrije dagen die op de paritaire subcommissie werden voorgelegd, hadden eerder een afremmend karakter op de toekomstige aanwervingen. De problemen voor zich uitschuiven, daar is niemand mee gebaat. Wordt dus vervolgd.