Opmerking
  • EU e-Privacy Directive

    This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

    View e-Privacy Directive Documents

    You have declined cookies. This decision can be reversed.

Zes maanden ver in de nieuw uitgedokterde politieke structuur van de NMBS-groep en er is nu zowel zicht op de fysieke vernieuwing, als op de financiële balans. Hoe staat de groep ervoor?

 

Een nieuw gevoel

 

Iedere spoorwegwerknemer heeft de vernieuwing van de structuur de voorbije maanden kunnen ervaren en soms ook moeten ondergaan. Er was nood aan creativiteit en het vinden van oplossingen, zoals bij het intranetwerk van de NMBS-groep, waar nieuwe regels, nieuwe voorwaarden en een nieuwe lay-out ook voor nieuwe problemen zorgden.

Men wil vooral een nieuw gevoel kweken bij de werknemers, opdat ze zich opnieuw deel van de groep zouden voelen. Ook de CEO’s doen hun duit in het zakje met onder andere gezamenlijke voorstellingen en een roadshow. Naar de buitenwereld toe wordt ervoor gezorgd dat er niet te veel ‘rood’ op de dienstregelingen staat. We zijn er echter nog lang niet. De treinen rijden sneller op papier dan in werkelijkheid…

De schuld neemt niet af

Ondertussen zijn ook de rekeningen voor 2013 afgesloten. Er blijkt een schuld van 4,186 miljard euro, dankzij de positieve inbreng van Infrabel van 248 miljoen euro eind 2013.

De politiek besliste om de schuld te verdelen à rato van 55% en 45%, respectievelijk voor NMBS en Infrabel. In deze 4186 miljoen euro is er echter nog een schuld rechtstreeks te linken aan de NMBS (1088 miljoen euro) en aan Infrabel (310 miljoen euro).

Er is dus een te verdelen schuld van 2788 miljoen euro, die uiteindelijk boekhoudkundig verdeeld wordt. De NMBS torst dus 2,622 miljard euro schuld, niet veraf van de 3,2 miljard euro die de NMBS Holding in zijn totaliteit beheerde. De hele NMBS-groep heeft met deze uiteindelijke eindbalans en rekening houdend met de nieuwe IFRS-regels (boekhoudkundige normen die in Europa gehanteerd worden) een totale schuld te beheren van 4,186 miljard euro.

Het bedrag valt hoger uit dan verwacht binnen de NMBS. Bovendien is politiek voorgenomen dat het beheerscontract geen verhoging zal kennen voor de te leveren dienstverlening. Dit laatste kan zich verhalen op een verminderd treinaanbod, ook in een verminderd aanbod voor deze mensen waar een openbaar-vervoersaanbod belangrijk is (bijvoorbeeld voor sociale abonnementen, woon-werk-verkeer, woon-school-verkeer en mindervaliden). De vooruitzichten zijn weinig hoopgevend. Men schat dat de schuld de komende jaren jaarlijks nog met 200 miljoen euro zal toenemen.

Onderhandelingen protocolakkoord

Ondertussen starten de onderhandelingen voor een nieuw protocol voor het personeel onder een slecht gesternte. ACOD Spoor heeft haar eisenpakket ingediend voor de opmaak van een discussietekst, die momenteel nog niet klaar is.

We hebben zowel kwalitatieve als kwantitatieve eisen, met speciale aandacht voor het welzijn van het personeel. Niet overbodig, aangezien de werkdruk overal toeneemt, vooral in de uitvoerende diensten. Die laatsten hebben al meer dan hun steentje bijgedragen om met de middelen die ze hebben een zo goed mogelijke dienst te verzekeren.

In de voorbije vier jaar waren er engagementen vanuit de directie van Infrabel om het financiële bij te sturen (onder andere om de toegenomen verantwoordelijkheden te compenseren). Deze middelen staan nog steeds ‘on hold’. Dit budget kan niet gelden voor het komende protocolbudget.

Vanuit de NMBS zijn er engagementen om problemen rond de uitstroom van het personeel op te vangen en om agressie ten aanzien van het personeel een degelijke opvolging te geven. We kijken alvast uit naar de resultaten.

Wellicht zal er ook gesproken worden over sociale verworvenheden, zoals ouderschapsverlof en deeltijds werken. Voor vele werknemers zijn deze onmisbaar om een evenwicht te vinden tussen privé en werk en om tewerkstelling te herverdelen. Waarom kan de overheid dit niet compenseren, aangezien het ook zorgt voor een financiële ‘return’ naar de staat? Dit kan echter alleen via een beheerscontract, waarvoor je een nieuwe regering nodig hebt. En dan liefst één die de Belgische spoorwegen ziet als méér dan een verlengstuk van de werkgevers voor hun goederentransport.

Kortom, er is nog veel werk aan de winkel!

 

Jean Pierre Goossens