Opmerking
  • EU e-Privacy Directive

    This website uses cookies to manage authentication, navigation, and other functions. By using our website, you agree that we can place these types of cookies on your device.

    View e-Privacy Directive Documents

    You have declined cookies. This decision can be reversed.

De aftocht van voormalig NMBS-topman Marc Descheemaecker was zuur. Wild schopte hij om zich heen, daarbij alles en iedereen beschuldigend en beschimpend. Het roemloze einde van een CEO die zijn doelstellingen niet gehaald heeft – behalve dan die van zichzelf.

Van meet af aan was duidelijk dat Marc Descheemaecker ervaring had opgedaan in sectoren waarin werknemers nauwelijks of geen rechten hadden. Bij de NMBS werd hij geconfronteerd met 86% van het personeel dat vertegenwoordigd werd door vakbonden, van wie 65% door ACOD Spoor-CGSP Cheminots. Dat deed wellicht verlangen naar vroegere verhoudingen. Zijn frustratie blijkt ook uit zijn benamingen voor de spoorbonden: moeilijk, arrogant, dictatoriaal, onbekwaam, middelmatig, conservatief en vooral oppermachtig. De spoorwegwerknemers mogen zich echter gelukkig prijzen: dergelijke verhoudingen geven je als organisatie de kracht om in het werk meer welzijn af te dwingen. In de liberaliserende spoorwegsector is dat beslist geen overbodige luxe.

 

 

Het lijkt er sterk op dat Descheemaecker zijn vertrek van bij het begin voorbereidde, beseffende dat hij de job niet aankon. Tijdens de periode 2005 tot 2007 kon hij nog een positief rapport voorleggen, nadien ging het bergaf. En zelfs die eerste jaren was de winst vooral te danken aan het laten afvloeien van 6000 personeelsleden. 6000 keer 56.000 euro, zo is het makkelijk natuurlijk.

De dienstverlening ging ondertussen – hoe kan het ook anders – verder achteruit. Dat geeft Descheemaecker overigens zelf toe: zowel kwaliteit als stiptheid is gedaald. Verbazen mag dat niet. Uit verscheidene verklaringen en recente persartikels blijkt dat reizigers, stiptheid en financiële evenwichten het minste van zijn zorgen waren.

Zijn onachtzaamheid wat dat laatste betreft, bracht de NMBS zowat aan de rand van de afgrond. Onder de NMBS was eveneens B-Logistics ondergebracht. Dat had zijn erfdeel meegekregen, zowel patrimonium als rollend materiaal. Er was zelfs een kapitaalsverhoging geweest, zodat het bedrijf met een evenwicht van start kon gaan. Na 11 maanden zelfstandigheid bleek er al voor 11 miljoen euro aan schulden te zijn. De NMBS kon dit niet bijpassen, gezien ze zelf geen krediet meer hadden bij de bank. Zoals we gevreesd hadden, begon de afbraak van B-Logistics. Bij de jaarrekeningen van 2010 heeft de holdingstructuur ervoor gezorgd dat de NMBS toch nog kaskredieten kon krijgen bij de bank. Gelukkig werden de gelden van de staat via de holding gestort om investeringen en de invulling van het beheerscontracten te verzekeren.

Het moet zijn dat Descheemaecker moeilijk om kan met persoonlijke nederlagen, want voor de schuld van zijn wanbeheer kijkt hij vooral naar anderen: personeel (vooral Franstalig dan), directiecomités, vakbonden en politiek verantwoordelijken. Hij citeert rijkelijk uit anekdotes die al dan niet zouden hebben plaatsgehad. Gesprekken die bezwarend voor hem waren, ontkent hij staalhard. Descheemaecker koos voor de vlucht vooruit. Achteraf klagen is gemakkelijk, wanneer je voordien de kansen hebt gehad, maar niet gegrepen. Nu verklaren dat ook andere sectoren in de overlegorganen zouden moeten zetelen, is praat na de vaak. Hij had de gelegenheid, er waren voorstellen om een paritair comité op te richten voor spoorvervoer, maar de stappen naar de minister van Werk kwamen er nooit.

En ondanks alles werd Descheemaecker aanbeden, als de CEO die het tij zou doen keren. Zelf noemde hij zichzelf ‘de neushoorn’. Een misplaatste verwijzing naar het theaterstuk van Ionesco waarin het hoofdpersonage zich als enige verzet tegen massa? Of een uiting van zijn bijziendheid wat betreft spoormateries? De vakbonden zagen echter alleen een wolf in schaapsvacht. Verbazingwekkend toch, dat velen geloof blijven hechten aan iemand die duidelijk op politieke missie was: afrekenen met alles wat rood en Waal is.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.