Contactformulier Leden

Op naar een nieuw jaar - Welke kracht van verandering?

Na twee jaar regering-Michel was het gat in de begroting nog nooit zo groot, kregen de bedrijven nog nooit zulke grote cadeaus en laten de besparingen op de openbare diensten en bij de spoorwegen in het bijzonder zich meer dan ooit voelen.

IJzeren dame Jacqueline Galant ging orde op zaken stellen bij de spoorwegen en ervoor zorgen dat dit bedrijf met veel minder geld efficiënter zou functioneren. Ze bakte er helemaal niets van. Na haar gedwongen ontslag kregen we met François Bellot een opvolger van rustiger aard. Helaas, ook hij slaagt er blijkbaar niet in de trein op het juiste spoor te krijgen.

De zoektocht naar een wit konijn (lees: een nieuwe spoorbaas ter vervanging van Jo Cornu) loop ook niet van een leien dakje. Acht maanden na zijn aangekondigd ontslag is er nog steeds geen opvolger in zicht. Volgens de informatie die ons bereikte, bestaat er een shortlist van vier kandidaten die ondertussen een screening ondergaan hebben bij een headhuntersbureau. Eén kandidaat zou het meest geschikt zijn voor de functie. Waarom deze dan nog niet is aangesteld? Wellicht omdat die een politieke kleur heeft van een partij waarmee de N-VA momenteel een robbertje uitvecht. Was het nochtans niet de N-VA die steeds stond te roepen dat het gedaan moest zijn met politieke benoemingen en dat de meest geschikte kandidaat moest genomen worden voor de job? Overigens raken ook de raden van bestuur bij de NMBS en Infrabel niet ingevuld om dezelfde reden.

De stiptheid van de treinen is momenteel ronduit beschamend. Het nieuw transportplan, dat volgend jaar in voege moet gaan, dreigt op een catastrofe uit te draaien omdat de broodnodige aanwervingen niet gehaald worden voor de operationele diensten zoals treinbegeleider en treinbestuurder. De aangekondigde pensioenmaatregelen dragen er zeker niet toe bij om voldoende mensen te vinden voor deze beroepen.

Ook de ‘One Man Car’ is zo’n fetisj waarvan gedacht wordt dat dit project het wondermiddel is om te kunnen besparen. Men vergeet daarbij echter dat er om dit te kunnen realiseren, geïnvesteerd moet worden in zowel infrastructuur als materieel. En dan hebben we het nog niet over het feit dat dit de veiligheid van het treinverkeer, de stiptheid, de controle (zwartrijden) en ook de dienstverlening niet zal verbeteren.

De dossiers die op de regeringstafels worden beslecht, zijn maatregelen zonder visie op lange termijn, louter beslissingen die gericht zijn op kort gewin. Waarom niet toegeven dat de hervorming van de Belgische Spoorwegen en de opsplitsing in twee bedrijven met HR Rail als bindmiddel nefast is voor de efficiënte werking van ons bedrijf en waarom niet terugkeren naar een geïntegreerd bedrijf? Dat zou alvast een besparing zijn! Eén CEO, één raad van bestuur en één directiecomité. Het zou ook de absurde discussie stoppen van wie welke overheidsdotatie moet ontvangen en de onderlinge facturatie stoppen.

Met de lichtfeesten in het vooruitzicht hopen we dat niet alleen het licht de strijd wint tegen de duisternis, maar dat ook de geesten verlicht raken en dat er eindelijk beslissingen worden genomen die ten goede komen van de reizigers en van het spoorwegpersoneel. Want elke dag opnieuw zijn het deze laatsten die ervoor zorgen dat de treinen blijven rijden.

Alvast prettige eindejaarsfeesten en een spetterend 2017 gewenst! 

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.,
Algemeen secretaris,
Voorzitter ACOD-SPOOR
 

Our website is protected by DMC Firewall!